• ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΕΧΕΙ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ (ΕΡΓΑΣΙΕΣ-ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ-ΣΧΕΔΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ) ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΗΣ Δ/ΝΣΗΣ Π.Ε. Γ΄ ΑΘΗΝΑΣ

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2012

ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΕΣ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ

Θεατρικά παιχνίδια: Περιπατητές στο δάσος
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ
Επινόηση διαφόρων θεατρικών σκηνών και αυτοσχεδιασμός με θέμα «Οι περιπατητές στο δάσος, η συμπεριφορά τους, οι προθέσεις τους».
σκοπός
—Να συνειδητοποιήσουν τα παιδιά τα διαφορετικά ενδιαφέροντα πουμπορεί να έχουν οι άνθρωποι περπατώντας στο δάσος.
—Να αντιληφθούν τους κινδύνους από τη λεηλασία του δάσους.
—Να αντιληφθούν ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να έχει διαφορετική συμπεριφορά, η οποία να υπαγορεύεται από διαφορετικές προθέσεις.
διαδικασία
Προκαταρκτικά παιχνίδια:
—Αναγνώριση του χώρου του παιχνιδιού: Οι παίκτες αναγνωρίζουντο χώρο του παιχνιδιού (που έχει περίπου τις διαστάσεις μιας θεατρικήςσκηνής), αποκτούν επαφή με τη σκηνή και εξερευνούν τα όριά της.Συνεχίζουν την αναγνώριση με τα μάτια κλειστά.
—«Τέτοιο βήμα, τέτοιος άνθρωπος»: Οι παίκτες υποδύονται τον τρόποβαδίσματος: κάποιου σημαντικού προσώπου, κάποιου που ψάχνει κάτικαι (δεν) το βρίσκει, κάποιου που έχει πολύ ελεύθερο χρόνο, κάποιουπου δεν είναι καθόλου σίγουρος αν έχει το δικαίωμα να βρίσκεται εκεί...
—Φιλονικία: οι παίκτες φτιάχνουν ένα μικρό κύκλο. Ο καθένας αρχίζεινα φιλονικεί με αυτόν που βρίσκεται απέναντι του με λέξεις (στην αρχήχαμηλόφωνα) και με χειρονομίες. Ο κύκλος μεγαλώνει σιγά-σιγά, οιφωνές και οι χειρονομίες γίνονται όλο και πιο έντονες.
—Χαιρετισμός: Οι παίκτες μετακινούνται ελεύθερα στη σκηνή. Κάπου-κάπου πλησιάζουν ο ένας τον άλλο, διστακτικοί, ευγενικοί, χαιρετιούν­ται μεταξύ τους (με λόγια ή χειρονομίες) και απομακρύνονται καθέναςμόνος του.
Θεατρικό επεισόδιο: «Περιπατητές στο δάσος». Οι ομάδες αποτελούνται από 4 έως 7 παιδιά.
Κάθε παιδί παίρνει ένα χαρτί, όπου είναι γραμμένος περιληπτικά ο ρό­λος του.
Η σκηνή: Διάφορα άτομα κάνουν περίπατο στο δάσος. Η συμπεριφορά τους και οι μονόλογοι τους φανερώνουν καθαρά τις προθέσεις τους. Εδώ κι εκεί, δύο ή περισσότερα συναντώνται, συζη­τούν, φιλονικούν, δημιουργούν φιλίες. Οι συναντήσεις καλύτερα να είναι τυχαίες.
Δεν είναι αναγκαίο όλα τα άτομα της ομάδας να βρίσκονται συνέχεια στη σκηνή. Πριν αρχίσει το παιχνίδι, οι ομάδες αποσύρονται για λίγο. Τα μέλη των ομάδων, ανάλογα με τη θεατρική τους εμπειρία, είτε παί­ζουν τη σκηνή κατευθείαν αυτοσχεδιάζοντας είτε προετοιμάζονται λίγο είτε κάνουν κανονικές πρόβες. Πιθανοί ρόλοι:
—Κάποιος που μαζεύει μανιτάρια
—Ένας καλλιτέχνης διασχίζει το δάσος με δύο θαυμαστές του και προσ­παθεί να τους κάνει να αισθανθούν την ομορφιά του δάσους (οι θαυμαστές μπορεί να είναι πραγματικοί ή φανταστικοί)
—Δύο φίλοι της φύσης εκφράζουν την έκπληξή τους βλέποντας τηνάσχημη κατάσταση, στην οποία βρίσκεται το δάσος (πεταμένα σκουπί­δια, μανιτάρια που έχουν κοπεί και πεταχτεί παραπέρα, φλοιοί που έ­χουν καταστραφεί).
—Κάποιος φτάνει στο δάσος με το αυτοκίνητό του, σταματάει και ετοιμάζεται να ψήσει κρέας στα κάρβουνα.
—Ένας άλλος τρέχει, ένας δασικός περνάει κτλ.
—Κάποιος άλλος ψάχνει ένα χώρο για να κτίσει μια καλύβα.
Ο ίδιος ρόλος μπορεί να επαναληφθεί περισσότερες από μια φορές.
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ
Η προτεινόμενη δραστηριότητα αγγίζει δύο σημαντικούς τομείς:
Ηλικία:
Διάρκεια:
Εποχή:
10-Ε
περίπου Ι 1/2 ώρα
Α, Κ, Φ
Το θέατρο αυτοσχεδιασμού και συζητήσεις σχετικά με τη χρήση ενός χώρου αναψυχής.
Οι νεαροί ηθοποιοί μπορεί να μην έχουν την ικανότητα να αντεπεξέλ­θουν για πρώτη φορά στις απαιτήσεις αυτής της δραστηριότητας. Είναι προτιμότερο λοιπόν να έχουν ήδη κάποια εμπειρία θεατρικής έκφρασης. Η ευχαρίστηση που δίνει το παίξιμο στο θέατρο μπορεί και πρέπει να καλλιεργηθεί. Αυτός είναι και ο σκοπός των προκαταρκτικών παιχνι­διών. Γι' αυτό δεν είναι ανάγκη να πραγματοποιηθούν όλα τα παιχνίδια. Ένα ή δύο αρκούν. Η επιλογή τους προσαρμόζεται στην εκάστοτε περί­σταση.
αξιοποίηση
Συζητιούνται οι θεατρικές εμπειρίες που απέκτησαν τα παιδιά κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών και οι εντυπώσεις των ηθοποιών και των θεατών: ποιος αισθάνεται ότι ο ρόλος που έπαιξε του ταιριάζει, ποιος όχι. Ποιος θα ήθελε να συνεχίσει να παίζει, ποιος θα ήθελε να παίζει τον ίδιο ρόλο και στην καθημερινή του ζωή. Ποιες σκέψεις δημιουργή­θηκαν στα παιδιά αναφορικά με τις σχέσεις ανθρώπου-φύσης. Ποιο εί­δος συμπεριφοράς φαίνεται συμπαθητικό, ποιο λογικό και ποιο κατα­στροφικό; Με ποιο είδος συμπεριφοράς οι παίκτες ταυτίζουν τον εαυτό τους;
προετοιμασία ι οργάνωση
Ο εκπαιδευτής ή και τα παιδιά ασχολούνται με τη «συγγραφή» των έργων και με τις οργανωτικές λεπτομέρειες των παραστάσεων.